İşyeri Kuruluş Tarihimiz 1959

Şampuanlar
Cinsel Ürünler
Cilt Leke Krem
Bitki Macunları
Bitki Kapsülleri
Hastalık Çeşitleri
Bitki Sabunları
Bitki Çeşitleri
Bitki Yağları
Baharat
İndirim - Kampanya
Ana Sayfamız
 En Altta Arama Motoru Vardır

 

Benzer Konular
Panax Ginseng Kapsül


St John's Kapsül


Alfalfa Kapsül


Sarı Kantaron Kapsülü


Kudret Narı Kapsülü
 

Doğal Performans

Çakşır Köklü Macun

Vitamin Power -
Panax Ginseng - Kore Ginseng

Vitamin E - Selenium

Complete Men's Multiple
St Johns - Kantaron Kapsülü
Artichoke - Enginar Kapsülü

Aşk İksirleri - Cinsellik
Aşk Kahveleri
Aşk Kokusu

Düzenli Kullanmayacağınız Ürünü Bizden Almayınız.

Ucuz Ürün Bizde Olmaz.

www.birtat.com.tr İşyerimiz

RNA SENTEZİ        

Kapıda ödeme kolaylığı.

 

0 542 252 70 62      0 532 402 77 44      0 464 217 18 81      0 464 214 55 33    birtat@birtat.com.tr 0 532 790 41 90 (Şikayetleriniz) 0 532 402 77 66 (Yurt Dışı Kargo Yetkilisi) 0 535 433 27 62 (Yurt İçi Kargo Yetkilisi)

Bitkisel Ürünlerimizin, yetkili kurumlar tarafından, gerekli denetimleri yapılmıştır.
İşyerimizin Tarım Ve Köy İşleri Rize İl Müdürlüğü ES - 53 – 0020 Numarası İle Satış Yeri Kayıt Belgemiz Vardır.

 

BİRTAT  – 1959’DAN BERİ.
Yarım asırdan fazla, güvenle hizmetinizde 

 Hücre ikiye bölünmüş olur.

Bölünmeler ta ki anne karnında bir bebeğin meydana gelmesine dek sürer.

Yani tek bir hücre, o kadar çok bölünme geçirirki sayıları trilyonları bulur ve bir canlı embriyoyu (anne karnındaki bebek) meydana getirir.

DNA şifrelemesi ise bu noktada devreye girer.

Proteinler çesitli hücreler için farklı tiplerde üretilir.

Bir yavru anne karnında gelişirken, yavrunun gözlerini oluşturacak hücrelerdeki DNA lar yanlızca göz organı ile ilgili proteinleri üretirler.

Aynı şekilde yavrunun beynini oluşturacak hücrelerin DNA ları ise yanlızca beyin organı ile ilgili proteinleri üretirler.

Burada önemli olan nokta şudur.İnsanın kemik hücresi olsun, karaciğer hücresi olsun, böbrek hucresi olsun kısacası vücudunun her bolgesindeki hücrelerin içindeki DNA larda insanın bütün organlarını oluşturacak bilgiler saklıdır.

Fakat saklanan bu bilgilerden yanlızca ilgili organ için üretilecek protinlerin meydana getirilmesi sağlanır.

Yani her hücrede insan vücudunun her organının protein bilgileri saklanır fakat bu proteinlerin hepsi üretilmez.

Yanlızca meydana getirilecek organla ilgili proteinler üretilir.Bir organda, organla ilgili proteinler dışında DNA da saklanan diğer proteinlerin üretilmemesi için DNA nın üzeri " Histon " adı verilen özel bir proteinle örtülür.

Hücrelerin programlanmış bir şekilde farklı farklı proteinler üretip farklı organlara dönüşmesi olayına Tıp dilinde farklılaşma(morfogenez) denir.

Bugün bilim adamlarının kafasını kurcalayan en büyük problem ise hücrelerdeki " Histon " ların hangi genlerin üzerini örtüp hangilerinin üzerini açık bırakacağını nereden bildiğidir.

Çünkü proteinlerde birer moleküldür ve moleküllerde atomlardan oluşur.

Dolayısıyla şuursuz atomların bu derece zekice düşünülmüş bir mekanizmayı meydana getirmesi beklenemez.

DNA dan RNA sentezi (Transkripsiyon) : Erkek bir canlıdan gelen spermin taşıdığı bir miktar DNA ile dişi bir canlıdan gelen yumurtanın taşıdığı DNA birleşerek tam bir DNA yı verir.

Bu DNA meydana gelecek yavrunun tüm özelliklerini içinde barındırır.

Mesela bu canlının DNA sında 1 milyar gen var ise bu genlerin 500 milyontanesi anneden 500 milyon taneside babadan gelir.

Yumurta ile spermin birleşmesinin ardından DNA daki o eşsiz şifreler çözülerek, küçücük bir yumurta (zigot) dan kocaman bir canlıyı meydana getirmeye başlar.

İlk aşama RNA sentezidir.Bu işlem DNA nın açılmasıyla başlar.

Bir hücre, bir proteine ihtiyaç duyduğunda, dış hücre tarafından gönderilen kimyasal bir haberci, çekirdek zarındaki gözenekten geçerek, çekirdeğe ulaşır. Bu habercinin, çekirdeğe nasıl gideceğini nerden bildiği, bilinmiyor. Bu haberci, ihtiyaç duyulan kromozomu bulur. Daha sonra, istenilen proteini kodlayan genin başlangıcına ulaşana dek, DNA boyunca her bir nükleotid üzerinden ilerleyerek, yoluna devam eder. İstenilen proteini kodlayan gen, DNA iplikçiğinden ayrılır.

DNA bilgisinin bu bölümü (bir gen), bir enzim (bu işlemin hızlanmasına yardım eden bir protein) tarafından kopya edilir. Mesajcı RNA (mesajcı-ribonükleik asit) denilen bu gen kopyası da bir zincirdir. mrna,dna'dan kopyalandıktan sonra karmaşık bir durumun üstesinden gelinmelidir. "İntron" denilen kısım RNA’dan çıkarılmalı, çok zeki bir makas tarafından bu kısım kesilmeli ve dışarı atılmalıdır. Geri kalan "ekson" adı verilen kısımlar da çok zeki bir yapıştırıcı tarafından tekrar birbirine yapıştırılmalıdır. Bu görev de başarıyla tamamlandıktan sonra mRNA görevini yapmaya hazırdır.

Yaptığı deneylerde, hücre moleküllerinin, bilgiyi işleme mekanizmasını, yıllarca çalışarak, detaylı bir şekilde inceledi. Araştırmalarının neticesinde; genlerin bizim davranış ve bedenimizin üzerinde, sanıldığı gibi bir etkisinin olmadığını; bilakis hücre dışı etkilerle de genlerin açıldığını veya kapandığını keşfetti. Genetik determinizmin bir başka varsayımı ise bir genin, ancak bir proteini kodlayabileceği fikridir.

Oysa gerçekte bu böyle olmaz. Genetik mühendisleri, doğaya yaptıkları müdahalelerin, kontrol edilebilir sonuçları olacağına, hem kendilerini, hem insanları inandırmak adına bu üstünkörü görüşe sığınmışlardır.

Aksine proteinlerle, genler arasında, "olanaklı tüm ilişkiler" mevcuttur.

*Aynı genden, birden çok protein sentezlenebilir.

* Bir genin kopyaladığı büyük bir poliprotein, 2 ya da daha fazla proteine bölünebilir.

* Daha da şaşırtıcısı DNA’nın, genom içinde tekrar düzenlenmesi sonucu birçok gen birbirine bağlanabilir ve daha sonra protein sentezlenir. Örneğin bu olay, immunoglobulinlerin sentezlenmesi sırasında görülebilir. İmmunoglobulinler, vücut bir savunma tepkisi gösterirken, özel yabancı antijenlere bağlanan antikorlarlardır. Bu sayede, organizmanın karşı karşıya gelebileceği binlerce farklı antijenin, her birine özel bir antikor çeşitliliği yapılabilir.

* Son olarak birçok gen, aynı proteinleri kodlayabilir. Buna örnek oksijen taşıyan hemoglobin proteinidir.

Proteinler ve genler arasındaki bu karmaşık ilişki ağı, onlara herhangi bir sebeble dışardan yapılacak müdahalelerin beklenenden farklı sonuçlar doğuracağının bir işaretidir.

yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre bilim adamları, şu andaki mümkün olan şeyler ile ilgili inançlarımızın tersine, sağlam (eksiksiz) çifte iplikli DNA'nın uzak mesafeden diğer DNA ipliklerindeki benzerlikleri tanıma yeteneğine sahip olduğunun kanıtlarını bildiriyor. Bir şekilde DNA iplikleri birbirlerini tespit ediyorlar, tanıyorlar. Genetik malzemenin minik parçaları, benzer DNA ile bir araya gelmeye eğilimli. DNA'nın kimyasal alt birimlerindeki benzer dizilişlerin tanınması, bilimin bilmediği bir şekilde gerçekleşiyor. DNA'nın, neden bu şekilde birleştiğinin bilinen bir sebebi yok. Şu andaki teorik bakış açısından, bu marifetin, kimyasal olarak imkansız olması gerekirdi.

DNA üzerinde RNA sentezinin nerede ve ne sıklıkla olacağı, nereye kadar süreceği DNA

dizelerinde bulunan bazı sinyaller tarafından kararlaştırılır. Bir

hücrede bulunan DNA üzerindeki bazı genler transkripsiyona uğrayarak

ifade edilebilirlerken, aynı genler başka bir hücrede ifade

edilmeyebilirler. İşte bu nedenle farklı cins hücrelerin fonksiyonları

da farklıdır, yani hücrelerin fonksiyonel olarak birbirinden farklı

olması, DNA`daki transkripsiyon olayının farklılığına bağlıdır.

ungar, eğitilen farelerden çıkardığı RNA özütünü eğitilmemiş farelere enjekte etti.

Enjekte edilen fare gong sesine tepki göstermiyordu ya da çok kısa süren bir denemeden sonra alışıyordu, ungar, sonradan elde edilen bu alışkanlığın bellek olarak naklini yeterli bulmuyordu. Bu nedenle ikinci bir deneme daha yaptı. Doğuştan gelen bazı özelliklerim, eğitilmek suretiyle değiştirerek bellek şeklinde nakletmeyi amaçladı.

Fareler doğuştan gelen bir özellikle ışıktan kaçarlar. Küçük bir kafesin içe-risinde birbirine geçişti iki bölme yapılmış; bölmenin biri karartılmış, diğeri aydınlık tutulmuştur. Karanlık bölmedeki besin maddelerinin bulunduğu yere elektrik telleri döşenmiş ve zayıf akım verilmiştir. Bir zaman sonra fareler, doğal yapıtanna aykırı olmakla beraber aydınlık bölmede kalmayı tercih etmeye başlamışlardır.

UNGAR'a göre "karanlıktan korkma maddesi"nin RNA şeklinde beyinde bağlanmış olması gerekmektedir. Nitekim eğitilmiş farelerin beyinlerinden izole edilen rna eğitilmemiş farelere enjekte edildiğinde, tüm fareler önceden eğitilmiş gibi, yani karanlık bölmede elektrik akımının varlığından haberdarmış gibi davranmaya başlamışlardır. Bu deneme ile kuşkuya meydan vermeyecek şekilde, çok özel bir durum için oluşan bellek, kimyasal olarak bir canlıdan diğer canlıya nakledilmiştir.

Aynı atadan çoğalmış fareler eğitildikten sonra eterle öldürülmüş; çok hızlı ameliyatla, özel bölgelerden 1 gr. kadar beyinleri alınmış ve özel yöntemlerle RNA özütleri (0.7 -1.1 mgr) yapılmıştır. Vücut sıvısı içine hızlı alınsın diye bu özütler diğer farelerin karın boşluğuna enjekte edilmiştir. Enjekte edilen bu farelerin aynı koşullara çok daha hızlı uyum sağladıkları görülmüştür.

Tam uyum görülmez; çünkü özütleme yaparken ve karın boşluğundan emilirken birçok madde yitirilmiştir. Hatta, belirli bir molekül şeklinde bağlanmış bellek engrammtan bu işlemler sırasında yapısal olarak bozulmalara uğramıştır.

Bu öğrenme birçok yönden aynı zamanda gerçekleştirilirse;

örneğin, besinini bulurken ses, ışık, koku ve renk faktörleri ayrı ayrı öğretilirse, sonuç çok daha kuvvetli olur. Çünkü her öğretim simgesi için birikmiş mikro bellek, esas belleği oluşturur ve çok şiddetli simgelerle öğrenilmiş bir bellekte ise RNA birikimi çok daha fazla olur.

Japon balıklarına elektrik şoku ile bazı şeyler öğretilebilir. Bu bellek aylarca saklanır.

Fakat eğitim sırasında ya da eğitimin hemen ardında puromycin püskürtülür ya da bu maddeyle vücut ovulursa, belleğin oluşmadığı görülecektir. Çünkü puromycin bir antibiyotiktir ve protein sentezin! önler.

Eğitimden 1 -2 saat sonra verilecek puromycin'in belleğe herhangi bir etkisi gözlenmemiştir. Burada belleğin protein şeklinde bağlandığı ve puromycin'in kısa süreli belleğin, uzun süreli bellek haline geçmesini önlediği görülür.

Bu belleğin hangi maddelerden oluştuğu konusundaki tartışmalar bugüne dek gelmektedir. ungar, yıllarca süren karmaşık denemeler sonucunda, aydınlığa uyum yapmak için eğitilmiş farelerden elde ettiği yeterince RNA'nın yanısıra, kimyasal ola-rak saffaştırılmış ve kendi deyimiyle "S k o t o p h o b i n" Karanlıktan Korkutan Madde denen yeni bir madde daha elde etti.

Bu yeni madde çekirdek asidi değil, bir proteindi. özünde, bu şaşılacak bir sonuç değildi; çünkü proteinin sentezi de RNA ile yapılmaktaydı. Demek ki yaşanılarak öğrenilen her olay RNA yardımı ile beyinde özel bir protein bağı veya zinciri şeklinde resmediliyor ve bir iz "E n g r a m m" halinde saklanıyordu.

Daha sonra anımsanan olaylar, bu bağlanan moleküllerin tekrar okunması şeklindeydi. ungar, bellek maddesi skotofobini laboratuvarda yeniden yapmayı başarmıştır (doğal olarak amino asitlerin sırası, taşıdığı bilgiye göre, belirli bir dizilime sahiptir). Bu yapay madde farelere enjekte edildiğinde yine karanlıktan korkma ve aydınlığı sevme ortaya çıkmaktadır.

Eğer yapılan bu denemeler olayın açıklanmasında ilk basamaklar ise, önümüzdeki yüzyıllarda yapay belleklerin sentez-lenmesi kaçınılmaz olacaktır. Belleğin RNA şeklinde bağlandığına dair kanıtlar olma-sına karşın, ayrıntılı bir açıklama için daha dikkatli olmak gerekir. Fakat RNA'nın bellek için gerekli olduğunu kabul ettiğimizde, belleğin evrimsel gelişiminde önemli bulgular ortaya çıkacaktır.

RNA'ca insan beyninin doğumdan 40 yasma kadar zenginleştiği, 40 - 60 yaş aralığında sabit kaldığı ve 60 yaşın üstünde, gittikçe azaldığı bilinmektedir, öğrenme kapasitesi de bu RNA birikimine bir parelellik göstermektedir.