|
Oğul Otu - Oğulotu -
Melissa - Cıtrago -
Lemon
Balm
Oğul Otu Resimleri

Oğul Otu Bileşenleri
Tanen, uçucuyağ,
erokolin, andromedotoxin adlı glikozitler vardır.
Oğul Otu Diğer İsimleri
Melissa, kovanotu, limon
nanesi, limon tozu, Terme otu, Tatıramba,
Melisa, melisse.
Oğul Otu Faydaları
Hekim önerisine göre kullanılır.
Oğul Otu Familyası
Ballibabagillerden
famılyasından çok dallı, beyaz çiçekli otsu bir bitkidir.
Oğul Otu Özellikleri
En önemli türü
tıbbı melissa (Melissa officinalis)dir
Oğul Otu Yetiştiriciliği
İstanbul, Bursa, Ege ve Akdeniz
bölgesinde yetişir. Boyu 30-80 cm. kadardır.
Oğul Otu Botanik Bilgileri
Limon kokuludur.
Çok yıllık
bir bitkidir.
Oğul Otu Yaprakları
Yaprakları ince ve yumuşak tüylüdür.
Yapraklarında (feuillede melissa; tanen,reçine ve uçurucu bir yağ
vardır.
Oğul Otu Çiçekleri
Çiçekleri
beyazdır.
Oğul Otu Fiyatı
Kargo Dahil 15 tl. Ekolojik,
Evsaflara Uygun, Parasına göre Gram Ayarlıdır.
Oğul
Otu
İnternet Satış
Maliye Bakanlığı Satış Fişimiz var.
Sipariş İçin Tıkla
Kapıda ödeme kolaylığı.

Oğul Otu
Ürünlerimizin, yetkili kurumlar tarafından, gerekli
denetimleri yapılmıştır.
Ayrıca ürünlerimizin çoğu FDA Sağlık Örgütü tarafından da
denetlenmekte ve İşyerimizin Tarım Ve Köy İşleri Rize İl
Müdürlüğü ES - 53 – 0020 Numarası İle Satış Yeri Kayıt
Belgemiz Vardır.
BİRTAT – 1959’DAN BERİ.
Yarım asırdan fazla, güvenle hizmetinizde

Önemlidir.
Bu sitede bulunan her ürün besin (gıda) takviyesidir.
Dr'nuza Başvurun. Tedavi amaçlı veya ilaç yerine
kullanılamaz.
Oğul
Otu İnternet Yazıları - Oğul Otu Haberleri
Oğul Otu Melisa
(alıntı yazı Bahçe Biz)
(Melissa
officinalis L.)
Tıbbi Folia Melissae
İngilizce Balm
Farsça Badrangbuye, Farandj moschk
Fransızca Baume, Citronelle, Mélisse, Herbe citron
Almanca Melisse, Zitronenmelisse, Herztrost
Italyanca Melissa, Cedronella, Citronella, Erba limona
Rusça Melissa limonnaya, Limonnik
İspanyolca Balsamita maior, Toronjil
Turkçe Melisa, Ogul otu
OĞUL OTU, ADİ OĞULOTU, MELİSA
Tanımı
Kökeni ve Yayılışı : Oğul otunun kökeninin öncelikle Önasya olduğu ancak
hemen bütün Akdeniz Bölgesi'nde bulunduğu belirtilmektedir. Eski
çağlarda oğul otu tıbbi bitkiden çok arıların fazla ziyareti nedeni ile
arı bitkisi olarak üretilmiştir. Botanik Özellikleri : Labiatae
familyasına bağlı olan Melissa orta yüksek, çok senelik otsu bir
bitkidir.
Çok sayıda yan kökleri içeren bir kök yumrusu bulunur. Kökler çok lifli
olup, rengi beyazımsıdan açıkkahverengiye kadar değişir. Gövde dik veya
yarı dik olup genellikle 60-100 nadiren 120 cm yüksekliktedir. Gövdenin
enine kesiti 4 köşelidir. Bitki uzun ömürlü olup, iyi koşullarda ömrünün
25-30 yıl olabileceği belirtilmekle beraber, normal kültürü yapıldığında
faydalanma süresi 3-4 yıldır. Melissa yaprağı kısa veya uzun bir sapla
(1.5-3.5 cm )gövdeye bağlanır.
Yaprakları oval olup, yaprağın temeli kalp şeklinde olmasına karşılık uç
kısmı sivrileşmiştir. Yaprak 2-8 cm uzunlukta, 1.5-5 cm genişlikte olup,
üst yüzü koyu alt yüzü daha açık yeşildir. Yaprağın kenarları dişlidir.
Genel olarak yapraklar bitkinin alt kısmından üst kısmına doğru
gidildikçe küçülür. Yapraklardaki damarlar çok belirgindir. Yaprağın alt
yüzü ise genellikle fırça tüylerle kaplıdır.
Melissa'da çiçekler sap uçlarında küme halindedir. Renkleri mavimsi
beyaz açık lila veya sarımsı beyazdır.
Melissa 'da özellikle büyüme, tüylülük ve çiçek rengi çok varyasyon
göstermektedir.
Kültürü
İklim ve Toprak İstekleri : Melissa fazla kuru olmayan, sıcak ve güneşli
yerleri sever. Besin maddelerince zengin kumlu-tınlı topraklarda iyi
yetişir. Belirli ölçüde gölgeye dayanıklıdır. Fazla rutubetli ve gölgeli
yerlerde özellikle kaliteli drog elde etme olanağı yoktur.
Tohumluk :Melissa'nın ortalama 1000 dane ağırlığı 0.620 gr.dır.
Safiyetinin %95 olması, çimlenme kabiliyetinin minimumun %70 den aşağı
olmaması istenir. Çimlenme denemeleri 21-28 gün ve 20 oC'de devam eder.
Aydınlık ve karanlığın çimlenmeye etkisi yoktur. Çimlenme kabiliyetini
2-3 yıl devam ettirir.
Yetiştirme Tekniği : Yetiştirilmesinde üç yöntem uygulanmaktadır
Vegetatif ortamlarda yapılan üretim : Bunun için bitkinin ya toprak üstü
organlarından veya toprak altı organla rından yararlanılır. Toprak üstü
organların dan koltuk altı sürgünle ri olabildiği gibi özellikle
yaşlanmış plantajlarda ilkbaharda sürgünler biraz uzayınca bunlardan
alınarak yen üretim yapılır. Şayet toprak altı organları ile üretim
yapılmak isteniyorsa Sonbaharda veya İlkbaharda çok erken devrede söküm
yapılarak bu vegetatif organların istenilen sıra arası ve üzeri
mesafesinde dikimleri yapılır.
Vegetataif organlarla üretim özellikle ıslah çalışmalarında kullanılır.
Zira oğul otunda yabancı döllenme olduğundan genotipi değiştirme den
üstün veya seleksiyonla yeni hatların oluşturulmasında bu yöntem
kullanılır.
Yastıklarda Fidelerin Yetiştirilmesi ve Tarlaya Şaşırtılması : Oğul
otunun üretiminde en çok kullanılan bu yöntemde bitkinin generatif
organları (tohumları) önce yastıklara ekilmekte, buradan elde edilecek
fideler tarlaya şaşırtılmaktadır. Genellikle 50-80 gr tohumluk 12-15 m2
lik bir yastığa ekilir. Buradan 1 dekara yetecek kadar fide elde edilir.
Yastıklara ekilen tohumlar 3-4 hafta sonra çimlenirler. Çimlenen bu
fideler yeterince büyüyüp dikilecek duruma geldiklerin de tarlaya
şaşırtılırlar. Tarlaya şaşırtma işlemi Sonbahar veya İlk baharda
olmaktadır. Eğer Sonbaharda yapılacak ise Temmuz-Ağustos aylarında
ekilmeleri gerekir. Oğul otunun genç bitkileri soğuklara fazla dayanıklı
olmadığından sonbaharda dikim yapıldığın da soğuklar başlamadan genç
bitkilerin üzerlerini tahıl sapı veya benzeri bitki artıkları ile örtmek
gerekir. Şayet fidelerin dikimi İlkbaharda yapılacak ise fideliklere
ekim kış aylarında yapılmalıdır. Kasım-Aralık aylarında yastıklara
ekilen tohumlardan çıkan fideler Mart sonu veya Nisan başında tarlaya
şaşırtılmalıdır.
Tarlaya dikimde bitki sıklığının 40x50 cm veya 50x40 cm olması gerekir.
Ancak mekanizasyon durumuna göre bu değerler değişmek tedir.
Doğrudan Tarlaya Ekim : Yaygın olmayan bir yöntemdir. Bu yöntem de,
bitki sıklıklarının belirlenmesi, atılacak tohumluk miktarının
saptanması ve ekim zamanlarının iyi belirlenmesi gerekir. Ayrıca toprak
işleme ve tohum yatağının çok iyi hazırlanması gerekir. Zira tohumlar
çok küçüktür.
Bakım : Melissa yeterli rutubet ve sıcaklığın bulunduğu koşullarda çok
iyi büyüyen ve kısa zamanda toprak yüzünü örten bir bitkidir. Ancak
özellikle gelişmenin başlarında çapa yapılması ve ot alınması
zorunludur. Daha ileri devrede toprak yüzünü kapladığından yabancı
otların gelişmesine meydan vermez. Ege koşullarında melissa yetiştirmek
için çapa ve sulama şarttır. Gelişmenin başlangıcında veya biçimden
sonra sulanması çapa yapılması, bitkiler toprak yüzünü kaplamadan ikinci
çapa yapılması ayrıca tüm vejetasyon devresinde yeterince sulanması
gerekmektedir.
Koşullarımızda sulamadan melissa üretimi söz konusu değildir. Sulama
sıklığı bölge durumuna, gelişme zamanına göre değişmekte, özellikle yaz
aylarında her biçimde 2-3 sulama gerekmektedir. Melissa verimli
toprakları sevdiği gibi, iyi bir şekilde gübrelenmesi de verime çok
etkili olmaktadır. Gübrelerden özellikle azotlu gübrelerin bir kısmının
ilkbaharda vejetasyonun başladığı devrede diğer kısımların her biçimden
sonra verilmesi önerilmektedir.
Oğul otunun toprak üstü aksamı fazla olduğundan özellikle azotlu
gübrelemeye karşı fazla reaksiyon göstermekte, azotlu gübre ile verim
artmaktadır. Oğul otunda özellikle azotlu gübrenin etkili olması, bu
bitkinin bünyesindeki besin elementleri oranının yüksek olmasından
kaynaklanmaktadır.
Oğul otunda yabancı otlarla mücadelede en etkin yol mekanik olarak
yabancı otların yok edilmesidir. Ancak bu yöntemin ekonomik yönden
uygulanma imkanı olmayan yerlerde buna ek olarak kimyasal mücadelede
mümkündür.
Biçim : Verim genel olarak birinci yıl az olmakta, diğer yıllar
artmaktadır. Genellikle yılda 3 biçim yapılabilmektedir. En uygun biçim
zamanının çiçeklenmeden hemen önceki devre olarak belirtilmektedir.
Biçimde biçimin fazla derinden olmaması, biçimin topraktan 5-10 cm
üstten yapılması önerilmektedir. Ayrıca son biçimin çok geçe kalmamsı
gerekir, zira kışı geçirebilmesi için son biçimden sonra biraz sürgün
vermelidir. Biçimde yeşil herba bastırılmaya karşı çok hassastır. Bu
nedenle biçilen yeşil herbanın taşınması esnasında bastırılması halinde
basılan yerler kurutma esnasında siyaha dönüşürler. Bu ise kaliteyi çok
etkilemektedir.
Küçük işletmelerde biçimden hemen sonra sap-yaprak ayrımı yapıldıktan
sonra kurutulur. Ancak büyük işletmelerde bu çok el emeği istediğinden
yapma olanağı yoktur. böyle yerlerde biçimden hemen sonra herba yeşil
herba ufak parçalara ayrılır. ancak burada kesicinin çok keskin olması
gerekmektedir. Kesilen parçalardan vantilasyonla sap ve yaprak kısımları
ayrılır. Bu yöntemle elde edilen drop pek kaliteli değildir
Zira içinde belirli ölçüde sap parçacıkları bulunmaktadır.
Ayrıca parçalama ile yapraklarda önemli sayılabile cek uçucu yağ kaybı
söz konusudur.
Oğul otunda biçim genel olarak çiçeklenme döneminde yapılmak tadır. Zira
drog yapraktaki uçucu yağ oranı çok erken dönemde ve çok geç dönemde
oldukça düşük bulunmaktadır.
Kurutma : Biçimden sonra kurutmanın hemen yapılması gerekmek tedir. aksi
halde yaprakların rengi koyulaşmakta, hatta koyu kahve rengiye
dönmektedir. Kurutmada sıcaklığın 20-35 oC arasında olması, 40 oC'yi
geçmemesi gereklidir.
Verim : Verim dikim zamanı, ekolojik koşullara göre büyük varyas yon
göstermektedir. Özellikle birinci yıl verim düşük olmakta ikinci yıldan
itibaren artmaktadır. Bun göre yeşil herba 1.yıl 200-1000 kg/da ikinci
yıl ise 1000-2000 kg/da arasında değişmektedir. Buna göre drog yaprak
verimi ise 100-200 kg civarında bulunmaktadır.
Hastalık ve Zararlıları : Mantari hastalıklardan Puccinia menthae ve
Septoria en önemlileridir. Özellikle septoriadan çok korkulmaktadır. Bu
özellikle rutubetli yerlerde ve sık bitki topluluğunun bulunduğu
durumlarda ortaya çıkmaktadır. Saplarda beyazımsı lekeler halinde zarar
yapan ve sürgünlerin solarak ölmesine neden olan Sclerotinia grubuna
dahil mantarların yaptığı hastalıklar da önemlidir.
Zararlılardan en önemlisi genç sürgünlerde pas oluşturan Cnephasia
wahlbomiana'dır.
Tüketimi
Kullanılan Bitki Kısmı : Folia melissae, Herba melissae
Etken Maddesi : Oğul otunun karakteristik kokusu içerdiği uçucu yağdan
kaynaklanmaktadır. Uçucu yağ oranı % 0.01 - % 0.25 arasında
değişmektedir. DAB 8'e göre minimum uçucu yağ oranının % 0.05 olması
istenmektedir. Bugün seleksiyon ve kültürel önlemlerle uçucu yağ oranı %
0.3'ün üzerine çıkmıştır. Drogta uçucu yağdan başka taneli maddeler,
flavon türevleri ve bazı bitki asitleri bulunmaktadır.
Folia
melissae'de uçucu yağ oranı vegetasyon devresinde sabit değildir. Uçucu
yağ oranı bitkide çiçeklenmeye kadar artmakta, daha sonra azalmaktadır.
Ayrıca biçimin yapıldığı aya göre de değiş mekte, genellikle erken yaz
dönemindeki (Mayıs sonu - haziran başı) biçimde uçucu yağ oranı daha
yüksek bulunmaktadır.
Oğul otunda yaprakların bitkide bulunuş yerine göre de uçucu yağ oranı
farklılık göstermekte genelde orta yapraklarda uçucu yağ oranı daha
yüksek bulunmaktadır.
Yurdumuzda da yaygın olarak yetiştirilen oğul otundaki uçucu yağ oranı
oldukça düşüktür.
Bilgilerimiz İlaç Diye
Kullanılamaz. Doktorunuza Başvurunuz. |